به گزارش آخرین نیوز، هفته نامه 9 دی نوشت:

هفته گذشته محمد جواد ظریف در جمع نمایندگان مجلس اعتراف کرد که در اعتماد به آمریکا اشتباه کرده است. این اعتراف دیرهنگام در حالی صورت می گیرد که همه دلسوزان نظام از جمله همانها که دلواپس لقب گرفته اند، بیش از سه سال است که همنوا با رهبر انقلاب، مسئولین مذاکرات را از این اعتماد خوش بینانه بر حذر داشته بودند.

اما علی رغم همه انذارها و هشدارهای رهبری و دیگران، این تیم هسته ای دولت بود که به برجام دقیقاً هیچ، تن داد و به قول آمانو با اجرای همه تعهداتش موجب رضایتمندی غربیها شد! اعتراف به اشتباهی که ظریف عنوان کرده دردی را از راکتور پر شده از سیمان اراک درمان نمی کند و سانترفیوژهای نابود شده فردو و نطنز را به چرخه سوخت بر نمی گرداند و از همه مهمتر عزت ملی تحقیر شده ایرانیان و دانشمندان هسته ای این کشور را بر نمی گرداند.

اما ظریف و یارانش در مسیر به تصویب رساندن برجام تنها نبودند و با پشتوانه گسترده ای از رسانه های بزک کننده آمریکا و بزک کننده برجام، سعی در مدیریت فضای افکار عمومی داشتند. تیترها و رپورتاژهای رسانه های حامی دولت درباره شخص ظریف از او یک قهرمان ملی اسطوره ای و آرش کمانگیر معاصر ساخت و البته شخص روحانی هم با اهدای مدال و نشان لیاقت به ظریف و یارانش سهم خود را در بزک برجام ادا کرد.

در ایام تصویب برجام، رسانه های اصلاح طلب ظریف را «مصدق» دیگر خواندند اما هیچگاه تصور هم نمی کردند که شباهتهای ظریف به مصدق بیش از آنچه آنها تصور می کردند باشد؛بله، ظریف به مصدق شبیه است اما شباهتشان در اعتماد اشتباه هر دو به آمریکاست؛ شباهتشان در عدم گوش فرا دادن به انذارهای رهبران دینی و دلسوزان مردم و کشور است؛ شباهتشان در بگو بخند با دشمنان ملت و دست دادن با شیطان است؛ شباهتشان در از دست دادن دستاورد تلاش ملی مردم و عطای آن به بیگانگان است و در آخر شباهتشان در پشیمانی از اعتماد به آمریکاست.

همانطور که مصدق، قهرمان ملی نبود - علی رغم بزک شبه روشنفکران درباره مصدق- ظریف هم قهرمان ملی نیست. قهرمان بودن به گرفتن مدال از دست روحانی و ساخت تندیس نیست؛ قهرمان بودن به ایستادگی با دستان خالی در برابر قلدری دشمن است نه به دست دادن با شیطان و خالی کردن خزانه عزت ملت به پای دشمن؛ ظریف، یک قهرمان اشتباهی است!