img

یادداشت زیر، یادداشت سایت فرارو است که یک هفته پیش منتشر شده و حالا به مناسبت تکرار برخی ادعاهای حسین شریعتمداری در تلویزیون بازنشر می شود:

روزنامه کیهان در ستون «یادداشت روز» دوشنبه خود از یک «توطئه خطرناک که شناسنامه بیرونی دارد و یک جریان مرموز داخلی با نفوذ در برخی از مراکز تصمیم ساز و سیاست پرداز نظام، مأموریت اجرای آن را برعهده گرفته» پرده برداشته است. شریعتمداری در این یادداشت به دنبال آن است تا وجود مشکلات کشور را عمدی جلوه دهد و در این باره می نویسد: «آیا نباید تردید کرد که بی توجهی به مشکلات مردم و دامن زدن به آن عمدی بوده و جریان خزنده و مرموز یاد شده از این مشکل آفرینی عمدی انگیزه خاصی داشته و هدف مشخصی را دنبال می کند؟!»

شریعتمداری سپس در پاسخ به سوال استدلال می کند: «مأموریت جریان خزنده نفوذ، انکار مشکلات نیست بلکه استفاده از تاکتیک «غرق مصنوعی» است.» وی در این باره  می نویسد: « جریان خزنده با افزایش عمدی مشکلات تلاش می کند مردم را به این تصور و تلقی برساند که همه راه ها به روی آنان بسته است و آینده ای تاریک و آکنده از مشکلات پی در پی در انتظار آنهاست. یعنی دقیقا، چیزی شبیه همان غرق مصنوعی! در این حالت است که تسلیم در مقابل آمریکا و تن دادن به خواسته های دشمن را به عنوان «کلید» این قفل بسته معرفی می کند!»

اما اشکال استدلال حسین شریعتمداری در کجاست:

۱٫ شریعتمداری برای رسیدن به نتیجه مورد نظر خود در گام اول، نسبت به مشکلات معیشتی مردم تردید ایجاد می کند و مدعی می شود تداوم مشکلات توطئه است. وی در این باره می نویسد: «نیم نگاهی به مشکلات مردم که طی سه سال و چند ماه گذشته با آن روبرو بوده و همه روزه نیز بردامنه آن افزوده شده است بیندازید. وجود بسیاری از این مشکلات طبیعی نیست ولی یک جریان مرموز که در برخی از مراکز تصمیم ساز و سیاست پرداز نظام نفوذ کرده است، نه فقط اقدام مؤثری برای برطرف کردن مشکلات مورد اشاره انجام نمی دهد، بلکه پیدایش و افزایش دامنه آن را طبیعی و عادی نیز معرفی می کند!»

این روزنامه نگار اصولگرای سپس می نویسد: «بیکاری، رکود، افزایش لگام گسیخته قیمت ها، قاچاق، تحریم ها، فساد اقتصادی، تعطیلی نزدیک به ۶۰ درصد کارگاه های تولیدی و برخی از کارخانجات بزرگ صنعتی و… عرصه را بر توده های مردم که صاحبان اصلی انقلاب و نظام هستند همه روزه تنگ تر می کند.»

مقایسه مقولات مورد نظر کیهان در دولت احمدی نژاد که دولت مورد حمایت کیهان بود و دوره حسن روحانی

5648787

۲٫ در شرایطی شریعتمداری چنین ادعایی را مطرح می کند که اگر بخواهیم حساس ترین آمار مربوط به فساد اقتصادی و موانع کارآفرینی را نام ببریم قطعا قاچاق در ابتدای لیست خواهد بود.

جالب است بدانید آمارهای مربوط به قاچاق در دوران احمدی نژاد گم شده است.

روزنامه ایران چندی پیش در همین باره گزارشی را منتشر و در خلال آن نوشت: «گرچه مرتضوی در گزارش خود مدعی کاهش ۶ میلیارد دلاری میزان قاچاق در سال ۹۰ نسبت به سال قبل از آن شد، اما در همان زمان کارشناسان باتوجه به واقعیت های موجود، نسبت به این آمار تردیدهای جدی روا داشتند.» این روزنامه سپس به نقل از علیرضا بیات، معاون برنامه ریزی ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز خبر می دهد «برآورد سال ۸۷، میزان قاچاق را حدود ۱۹ میلیارد دلار نشان می دهد»، این را نیز اضافه می کند که «این آمار با میل به کاهش اعلام شده است، در عین حال که از آن سال (۸۷) به بعد، در ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز، از میزان قاچاق برآورد دیگری نشده است تا اینکه در سال ۹۲ دولت تدبیر و امید فعالیت خود را آغاز کرد.»

حالا در دولت روحانی با وجود افزایش حجم کشفیات و همینطور کاهش قاچاق کالا روزنامه کیهان نه تنها این تحولات به چشمش نمی آید بلکه از چیزی حرف می زند که خلاف واقع است.

در همین حال که آمارها نشان می دهد، در دوره احمدی نژاد قاچاق کالا بیشتر از دوره حسن روحانی بوده است. کیهان در دوره احمدی نژاد نسبت مسائل اقتصادی و قاچاق و واردات بی رویه و عجیب و غریب هیچ به محمود دولت مهرورز نتاخت.

۳٫ شریعتمداری در ادامه نقد سیاست های وارادت حسن روحانی مدعی می شود، این دولت اقلامی عجیب را وارد کشور می کند و می نویسد: «واردات دسته بیل، سنگ پا، شانه، گیره، گل وبرگ مصنوعی، آب پنیر، آدامس، خاک اره، خلال چوب کبریت، مداد تراش، جوراب، شامپو، عینک آفتابی، قرقره و… از جمله اقلام وارداتی هستند که از سوی گمرک اعلام شده است.»

5648788

جدول فوق به وضوح نشان می دهد بسیاری از اقلام مورد نظر شریعتمداری، در شرایطی که ایران توانایی ساخت و تولید آن را در داخل داشته است اما در دوران احمدی نژاد بیشتر از امروز وارد شده و حتی حجم ورود آن بیشتر از دوران فعلی بوده است و تنها در برخی از اقلام در دولت روحانی میزان واردات افزایش داشته است.

۴٫ حسین شریعتمداری در بخش دیگری از یادداشت خود در نقد و حمله به دولت برای خبری شدن ماجرای قرارداد با یک شرکت کشتی سازی کره جنوبی می نویسد: «در حالی که کارخانجات کشتی سازی کشورمان با تخصص برجسته و تجربه مثال زدنی در حال ورشکستگی است، سفارش ساخت ۱۰ کشتی را به کره جنوبی می دهد. … فرمانده قرارگاه خاتم الانبیاء(ص) که از عقد این قرارداد به شدت متعجب شده  از رئیس جمهور خواست که این قرارداد را لغو کند و گفت؛ ما در صنعت کشتی سازی شرکت های بزرگی مثل صدرا را داریم که تجربه ساخت اقیانوس پیمای ۱۱۳ هزار تنی «افراماکس» را در ۲۲ ماه در کارنامه خود دارد.»

روزنامه کیهان ادامه می دهد: «سردار عبداللهی می افزاید؛ ما حاضریم با ایجاد کنسرسیومی از شرکت های داخلی چون صدرا و ایزائیکو و… این قرارداد را برای ساخت ۱۰ فروند کشتی اجرا کنیم. از سوی دیگر حمید رضائیان مدیرعامل بزرگترین مجتمع کشتی سازی با شنیدن این خبر نمی تواند از گریه خود در مقابل خبرنگاران خودداری کند و می گوید؛ در حالی که ۵۳۰۰ کارگر و مهندس این مجتمع بیکار مانده اند و توان بالایی در ساخت کشتی و تعمیر سکوها و دکل های نفتی دارند، چرا باید ساخت ۱۰ کشتی به کره جنوبی سپرده شود!»

از قضا روز گذشته جهانگیری معاون رئیس جممهوری در همین باره نکاتی را گفت که بنای استدلال روزنامه کیهان فرو ریخت. جهانگیری گفت: «این قرارداد برای سال ۲۰۰۸ است و موضوع جدیدی نیست. در زمان انعقاد قرارداد بیش از ۲۵ درصد مبلغ قرارداد به طرف کره ای پرداخت شد اما در مراحل بعدی به دلیل تحمیل تحریم ها امکان انتقال پول فراهم نشد. طرف کره ای پس از دریافت ۲۵ درصد اولیه، کار کشتی سازی را آغاز کرده بود اما به دلیل  پرداخت نشدن مابقی پول از سمت ایران کار خود را متوقف و از ایران در دادگاه شکایت کرد.»

اما ماجرا به همین جا ختم نشد؛ محمدعلی بیگی، در برنامه پایش شبکه یک سیما بخش دیگری از استدلال شریعتمداری را زیر سوال برود و گفت: سفارش های ۱۲ سال پیش کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران و شرکت ملی نفتکش، به کشتی سازان داخلی گواه حمایت کشتیرانی ها از این صنعت است، سفارشاتی که البته تاکنون به سرانجام نرسیده است.

وی افزود: ما قبلاً سفارش هایی برای ساخت ۲فروند نفتکش به مبلغ هر کدام ۳۰ میلیون دلار که سال شروع قرارداد ۸۳ بوده با شرکت ایزوایکو منعقد کردیم، قرار بود ۲۴ ماهه این دو فروند کشتی را تحویل دهند که تاکنون بعد از ۱۲ سال این اتفاق نیفتاده است. این کارشناس افزود: به شرکت صنایع دریایی ایران سفارش ساخت سه فروند نفتکش به مبلغ هر کدام ۴۰ میلیون دلار و در سال ۸۴ منعقد کردیم که آن شرکت نیز بعد از ۱۲ سال به تعهدات خود عمل نکرده است.

در حالی که شرکت ملی نفتکش به این دو شرکت مبلغ ۱۴۳ میلیون و ۷۰۳ هزار دلار پرداخت کرده ولی کشتی ها تحویل داده نشده، چگونه انتظار دارید وقتی قرار بود کشتی ها را ۲۴ ماهه تحویل بدهند و اکنون ۱۲ سال به طول کشیده با این بدقولی ها مجدداً به شرکت ها سفارش ساخت بدهیم.

انتهای پیام